Een hoogst noodzakelijk Post Scriptum

Vergeeft u me dat ik me nogmaals meld, ditmaal niet vanuit Londen, maar vanuit het idyllische Pinksteradeel, mijn woonplaats. Er is in de media inmiddels zoveel commotie ontstaan rond mijn persoon dat ik wel in het geweer moet komen. Tijd voor duidelijkheid, dames en heren. Punt 1. Het is pertinent onwaar dat ik mij na de sluitingsceremonie met de stokjodeldames in de slaapverblijven van het Olympisch Dorp heb opgehouden. De waarheid is dat ik de hele nacht met Baby, Ginger en Posh heb doorgebracht, in de Presidential Suite van het Savoy om precies te zijn; Scary en Sporty deelden overigens een tienbeurter. Punt 2. De Nederlandse sierbrei-equipe kampeert niet in mijn achtertuin, maar bij mijn buurman boer Krelis. Punt 3. In tegenstelling tot wat de Telepost beweert, leg ik geen eieren. Evenmin heb ik 17 langbenige secretaresses bezwangerd tijdens mijn tijd als Directeur-Generaal van het Ministerie van Uitzonderingen. Zoals mijn trouwe lezers weten vervulde ik die functie bij het Ministerie van Oeverloze Zaken. Punt 4. Het gerucht als zou ik aan de verkiezingen mee willen doen onder de vlag 'Nationaal Belang' is volkomen uit de lucht gegrepen. Politieke ambities zijn mij vreemd, ik ben meer van de matrasakkoorden. Tot slot punt 5, de wat mij betreft meest delicate kwestie: niets, maar dan ook helemaal niets heb ik te maken met de ontvoering van het Higgs-deeltje. Vanuit Pinksteradeel, hopelijk voor het laatst, uw ir. Sicco deQuadsteniet

Het summum van Olympisch genot

Soms, dames en heren, wordt zelfs een door de wol geverfde verslaggever door emoties overmand. Nee, ik heb het niet over de verrassende zege van de Mexicaanse teenworstelaars of de spannende halve finales bij het handenwringen. Vanmiddag was ik getuige van de finale van de ritmische spijsvertering. Als liefhebber van vrouwelijk schoon was ik met de vaderlandse paardenstaarten al ruimschoots aan mijn trekken gekomen. Dacht ik. Maar de gratie waarop de vooral Oosteuropese sportsters mij in de O2-Arena trakteerden, zorgde voor het summum van genot. Ze overtroffen elkaar niet alleen qua bevalligheid en lichaamsbeheersing, ook was hun slikvermogen indrukwekkend. Wat een devotie, wat een peristaltiek! Ik kon me niet bedwingen, dames en heren, zozeer was ik vervuld van een ongekende Olympische gloed. Vandaar dat ik nadien in de kleedkamer de proef op de som ben gaan nemen. Hier en daar blijkt, zelfs bij deze zeer vaardige atletes, nog een puntje op de i te kunnen als het om positiespel en ritmisch slikken gaat. Mocht u me vanavond missen in het Holland Heisa House, dan weet u waar ik ben. Vanuit Londen, uw ir. Sicco de Quadsteniet

Gemiste kansen

Dan heb je bij het puffen op kinderfietsjes twee man in de finale staan – en daarmee 25 procent kans op een gouden medaille – en resteert slechts de schande van een vierde en een vijfde plek. Hoe dit echec te verklaren? Voorbereiding is alles, dames en heren. Het puffen op kinderfietsjes is bij uitstek een sport waar je cool moet zijn. De uiteindelijke winnaar heeft zich voorafgaande aan het toernooi een week lang in een diepvrieskist opgesloten. Vandaar dat hij tijdens de voorrondes niet opvallend presteerde; hij moest nog ontdooien. Op die manier verspeelt het vaderland wel meer kansen op eremetaal. Wat te denken van magnetronwurgen? Onze landgenoot Arend-Jan Knijpgraag werd zoals dat heet knap vierde. Had hij maar een voorbeeld genomen aan de Georgiër Platski. Die ontbijt met anacondasap, bestrooit al zijn boterhammen met pythonpoeder en incasseerde het goud met twee vingers in de neus. Een atleet is wat hij eet, dames en heren. Nog een voorbeeld, gewichtslikken. Dankzij persoonlijke tussenkomst van president Poetin kunnen de Russen naar believen met de olifanten van de Moskouse Zoo trainen. In Londen bleken ze opnieuw onverslaanbaar. Willen we in Rio daadwerkelijk kans maken op het podium, dan zal dierenpark Amersfoort toch echt moeten gaan meewerken! Vanuit Londen, uw ir. Sicco deQuadsteniet